دانلود پایان نامه

غربی
جنوب غربی
جنوب غربی
غربی
بادهای درجه دوم
جنوب شرقی
جنوب شرقی
جنوب شرقی
غربی
شمال غربی
غربی
جنوب غربی
شرقی
جنوب شرقی
جنوب شرقی
جنوب شرقی
شمال غربی
مأخذ: مهندسان مشاور فرنهاد

به طور کلی بادهای غالب فیروزآباد از نظر تعداد فراوانی وقوع، غربی و از نظر سرعت جنوب غربی است ولی در مجموع و بر اساس میانگین سرعت، سریع ترین بادها از سمت جنوب غربی و شمال غربی گزارش شدهاند. همچنانکه جدول ‏43، نشان میدهد بادهای غالب فیروزآباد از سمت شرق اصلاً در منطقه نمیوزند و به طور کلی میتوان گفت که بادهای جنوب غربی، غربی و شمال غربی دارای فراوانی و همچنین سرعت بیشتری نیز هستند.
جدول ‏44، میانگین ماهیانه حداکثر سرعت وزش باد در ایستگاه فیروزآباد را نشان میدهد. در ایستگاه فیروزآباد، میانگین ماهیانه حداکثر سرعت وزش باد 63/8 متر بر ثانیه گزارش شده است که در طول سال حداکثر سرعت وزش باد مربوط به دی ماه بوده است که حداکثر سرعت وزش باد در این ماه 11 متر بر ثانیه بوده است. به طور کلی حداکثر سرعت وزش باد در فیروزآباد به ترتیب در ماههای دی، مرداد، فروردین و خرداد بوده است.
جدول ‏44- میانگین ماهانه حداکثر سرعت وزش باد بر حسب متر بر ثانیه( ایستگاه فیروزآباد)
ماهها
دی
بهمن
اسفند
فروردین
اردیبهشت
خرداد
تیر
مرداد
شهریور
مهر
آبان
آذر
میانگین
حداکثر سرعت وزش باد
(متر بر ثانیه)
11
7/6
3/8
9
3/9
9
10
3/10
3/8
7/6
7
8
6/8
مأخذ: سالنامه آماری استان فارس، 1388
3-3-5-10ساعات آفتابی و تعداد روزهای یخبندان
در شهر فیروزآباد کل ساعات آفتابی در طول سال، 52/2446 ساعت می باشد که بیشترین ساعات آفتابی در شهریور ماه با 53/264 ساعت ‌و کمترین ساعات آفتابی در بهمن و اسفند ماه با 26/119 و 08/119 ساعت است. همچنین با توجه به آمار و اطلاعات و وی‍ژگی های شهر فیروزآباد،‌ می توان گفت که در شهر فیروزآباد و اطراف آن در طول هفت ماه از سال یخبندان مشاهده میگردد. به عبارت دیگر می توان گفت که در طول دوره آماری 2009- 1995 در ماههای دی، بهمن، اسفند، فروردین، اردیبهشت، خرداد،‌آبان و آذر یخبندان مشاهده شده است و تعداد 22/25 روز از سال به صورت یخبندان بوده است. بیشترین تعداد روزهای یخبندان نیز در بهمن ماه( 55/7 روز) بوده است (جدول ‏45).
جدول ‏45- میانگین ماهانه ساعات آفتابی و تعداد روزهای یخبندان(ایستگاه فیروزآباد)(2009- 1995)
پارامترها
دی
بهمن
اسفند
فروردین
اردیبهشت
خرداد
تیر
مرداد
شهریور
مهر
آبان
آذر
مجموع
ساعات آفتابی
1/150
3/119
1/119
7/159
4/176
5/260
252
260
5/264
252
229
204
2446
تعداد روزهای یخبندان
9/6
5/7
1/2
5/3
8/1
2/0




5/0
3/2
2/25
مأخذ: سازمان هواشناسی کشور
3-3-11توپوگرافی( ناهمواریها)
در این بخش ارتفاعات، دشت ها و ناهمواری های منطقه بررسی شده است.
3-3-11-1ارتفاعات
رشته کوههای گسترش یافته در اطراف شهر بیشتر مربوط به گنبدهای نمکی قدیمی( احتمالاً سری هرمز) می باشد که زاگرس چین خورده در امتداد گسل های شمال غربی- جنوب شرقی( کوه میمند در شرق و جنوب) فیروزآباد است که شامل دو گنبد دیگر به نام کانساز کوه سرمه( ماده اولیه نوعی از انواع متعدد سرمه، سولفور، سرب یا گالن است) و آثار فراوان معدنکاری و ذوب فلزات در ناحیه کانساز از فعالیت های گسترده و درازمدت معدنکاری باستانی در این بخش از کشور حکایت از سازندهای زیرین منطقه معدنی در چین خوردگی زاگرس دارد( مهندسان مشاور فرنهاد، 1375: 80).
این سازندهای گچی نمکی با لایهبندیهای میلیمتری و سانتیمتری به رنگهای سبز، آجری و خاکستری تیره در بین و زیر لایههای گچی نمکی موجودند که ساختمان واروی(Varve) را از خود نشان میدهند.
3-3-11-2تپهها
قسمتهای شمالی و شمال شرقی فیروزآباد از تپههایی پوشیده شده که از نظر ریختشناسی تپه ماهورهای کم ارتفاع مدور در شمال شرقی و در قسمت شمالی به شکل بیضی میباشد که دارای آبراهههایی است که بر اثر هوازدگی به صورت فرسایش بر روی تپهها و دامنه آنها نقش آفرینی کردهاند.
3-3-11-3دشت
– رسوبات آبرفتی واریزهای: دشت آبرفتی دامنهای منطقه مورد مطالعه، در قسمت پایینی رسوبات آبرفتی واریزه‌ای بادبزنی شکل قرار گرفته که دارای بافت ریزتر بدون سنگریزه و تقریباً مسطح است. در دشت های آبرفتی رودخانه ای که قسمت اعظم دشت مورد مطالعه را در بر می گیرد، نتیجه عمل رسوب گذاری رودخانه تنگاب است که دارای شیب ملایم و جهت آن مطابق جهت رودخانه و شمالی – جنوبی است.
– رسوبات آبرفتی واریزهای بادبزنی شکل: این رسوبات نتیجه عمل مشترک نهرهای کوچک و بزرگ جاری از کوههای اطراف منطقه و واریزه کرن کوهها پس از متلاشی شدن و تخریب می باشد که بسته به دور و نزدیک بودن به کوه دارای مقداری سنگریزه گوشه دار در سطح و همین طور در طول پروفیل خاک می باشد.
– دشت آبرفتی رودخانهای: که قسمت اعظم دشت فیروزآباد را تشکیل می دهد و نتیجه عمل رسوب گذاری رودخانه تنگاب می باشد. این دشت دارای شیب ملایم و جهت آن مطابق رودخانه یعنی شمالی – جنوبی است.
3-3-11-4شیب
از نظر شیب میتوان گفت به طور کلی شیب منطقه از شمال و شمال غربی به سمت جنوب و جنوب غربی کم میشود. در دشت فیروزآباد شیب از اطراف به مرکز دشت می باشد. اراضی کوهها دارای شیبی بسیار تند حتی به 50 تا
90 درصد می رسد و به دلیل عدم پوشش گیاهی و یا با پوشش گیاهی کم با خطر فرسایش بسیار روبرو است. شیب اراضی کوهپایهای بین 3 تا 10 درصد می باشد و به دلیل خطر فرسایش، کشاورزی بر روی این اراضی مقرون به صرفه نیست( دامنههای کوههای سفیدار، پودنو و ده بین) چون موجب تخریب و فرسایش خاک می گردد. شیب دشتهای دامنهای، رسوبی و رودخانه ای معمولاً کم و به صفر تا نیم درصد می رسد و به دلیل تهنشین شدن رسوبات دانه ریز برای کشورزی مساعد است( قانعی خو، 1380: 30).
3-3-12خاک شناسی و قابلیت اراضی
منطقه فیروزآباد به شش واحد فیزیوگرافی یا تیپ(دسته) اراضی تقسیم می گردد:
– گروه اراضی طبقه یک و دو منطقه فیروزآباد با اشغال 4/62 درصد از کل مساحت منطقه که دارای شیب کمتر از 2 درصد بوده و در ارتفاع تا 1350 متری از سطح دریا واقع شدهاند. بر اساس اطلاعات خاک شناسی در دشت فیروزآباد( شهر)، بعد از مناطق و اراضی مسکونی که مرکز شهر را تشکیل می دهد، در ناحیه جنوبی و غربی و قسمتی از شمال غرب شهر، خاک های سری فیروزآباد قرار دارد که خاک خیلی عمیق به رنگ قهوه ای متمایل به خاکستری تیره با بافت رسی و شنی است و جزء دشت آبرفتی رودخانهای می باشد. این اراضی از نظر طبقه بندی، جزو اراضی درجه یک یا کلاس یک می باشد که شامل زمین های کشاورزی و اراضی مرغوب و بدون محدودیت برای زراعت های آبی است و مساحت آن 3350 هکتار یا 60/46 درصد کل اراضی فیروزآباد می باشد. همچنین قسمت شمالی شهر فیروزآباد در قطعه مجزا شده سری سرمیدان یا سری اصلی که از دشت های آبرفتی دامنه ای تشکیل شده و به رنگ قهوهای است نیز جزو اراضی درجه یک( طبقه یک) می باشد.
اراضی درجه دو یا کلاس دو شامل زمین های مناسب برای آبیاری که دارای کمی محدودیت برای زراعت های آبی است و بازده زراعی آن در شرایط مساوی کمتر از اراضی درجه یک می باشد. مساحت این دسته از اراضی 1140 هکتار یا 80/15 درصد از کل اراضی مورد مطالعه است. در غرب شهر فیروزآباد در ساحل شرقی رودخانه تنگاب تا حد دامنه های کوه میمند، اراضی درجه 2، اراضی شیب دار(5-2 درصد) با کمی پستی و بلندی است که درقسمت شمال شرقی این رودخانه دارای مقدار کمی سنگریزه(15- 3 درصد) در سطح خاک و قابلیت نفوذ آهسته می باشد.
– گروه اراضی طبقه سه و چهار که با اشغال 3/36 درصد از کل مساحت اراضی منطقه دارای شیب 2 تا 5 درصد و شیب جانبی یک تا دو درصد با کمی پستی و بلندی و فرسایش آبی است. اراضی طبقه سه، اراضی نسبتاً قابل کشت بوده که در آن اشکالات و محدودیت های آب برای زراعت آبی نسبتاً زیاد است. مساحت این نوع از اراضی 930 هکتار یا 9/12 درصد کل اراضی است. همچنین اراضی طبقه چهار شامل زمین هایی است که قابلیت کشت آنها محدود و اشکالات زیادی برای آبیاری دارند. مساحت این اراضی 1690 هکتار است که 4/23 درصد کل اراضی است( قانعیخو، 1380: 159).
در قسمت شمال شرقی و جنوب شرقی فیروزآباد قطعه مجزا شده سری جایدشت از دسته رسوبات آبرفتی واریزه ای بادبزنی شکل به رنگ زرد تیره دیده می شود. در این ناحیه خاک نسبتاً عمیقی به رنگ قهوه ای متمایل به رنگ زرد تیره با بافت رسی و شنی سیلتدار قرار گرفته است. این قسمت دارای اراضی درجه سه( کلاس سه) می باشد که شامل زمین های نسبتاً قابل کشت، اراضی با محدودیت و اشکالات متوسط برای زراعت های آبی که فقط در شرایط به خصوص قابل آبیاری می باشد و اراضی کم عمق( Cm 50- 25) و کمی سنگریزه دار است.
در اراضی شمال شرقی به طرف شرق، قطعه مجزا شده سری جایدشت با مشخصات سری اصلی ولی کم عمق(50 تا 25 سانتیمتر) از رسوبات آبرفتی واریزه ای بادبزنی شکل در دامنه های کوه میمند قرار دارد. این قسمت دارای اراضی درجه 4 یا طبقه چهار است، یعنی زمین هایی که قابلیت کشت آنها محدود و دارای محدودیت و اشکال خیلی زیاد برای زراعت های آبی است. آبیاری این اراضی در شرایط به خصوص و برای کشت گیاهان معدودی مناسب می باشد. مساحت این نوع از اراضی 1690 هکتار یا 40/23 درصد اراضی مورد مطالعه می باشد و دارای شیب عمومی نسبتاً ملایم و شیب جانبی ملایم با کمی پستی و بلندی و فرسایش آبی است.
– گروه اراضی طبقه پنج و شش که مناطق مسکونی و ساخت و ساز شهری را تشکیل میدهد. قابلیت کشاورزی این تیپ از اراضی بسیار محدود بوده و مراکز مسکونی شهری و مراکز مسکونی روستایی را در منطقه در بر می گیرد. این اراضی باقیمانده دهات مخروبه، اراضی مسکونی در دست ساختمان و بیرون زدگی های صخرهای و بستر سنگلاخی رودخانهای و مسیل ها میباشد. مساحت این نوع از اراضی 90 هکتار بوده که 3/1 درصد کل اراضی است( مهندسان مشاور فرنهاد، 1375: 91).
به طور کلی 5420 هکتار از اراضی منطقه شامل اراضی درجه I و II و III و یا به عبارت دیگر 30/75 درصد کل اراضی، جزء اراضی قابل آبیاری است و 1780 هکتار از اراضی، جزو اراضی درجه 4 و 5 است(70/24 درصد) که این اراضی جزء اراضی غیر قابل آبیاری و یا در شرایط مخصوص قابل آبیاری است. اراضی مذکور که به طور کلی در سراسر دامنه کوه میمند در شمال شرقی، شرق و جنوب شرقی شهر فیروزآباد قرار دارد و جاده شیراز – فیروزآباد – قیر آن را از دشت جدا نموده، تنها اراضی مناسب و مجاز جهت توسعه شهری است.
3-3-13پوشش گیاهی
شهرنشینی و توسعه شهری از مهمترین پدیدههای دوران اخیر به شمار می آید. با افزایش جمعیت و توسعه و گسترش شهرنشینی، انسانها به تدریج از طبیعت دور شدهاند و تراکم بیش از حد جمعیت و دخالت در محیط طبیعی و ایجاد محیطهای انسانساخت، نیازهای زیست محیطی، جسمی و روحی انسان را بیشتر بروز داده است( پوراحمد، 1388: 29). گیاهان در اجتماع زیس
تی خود، یکی از مهمترین سیستم های حیات بخش انسان به شمار می آیند. با توجه به اقلیم و گیاهان بومی و همچنین بررسی پوشش گیاهی محدوده های شهری، می توان جایگاه مناسبی برای به کارگیری انواع گیاهان در فضای سبز شهری پدید آورد. از این رو بررسی پوشش گیاهی و محیط آن، به منظور برقراری رابطهای معقول میان شهروندان و طبیعت امری ضروری است.
در بررسی پوشش گیاهی منطقه فیروزآباد، به جوامع گیاهی کُنار، شوره، آترپیلکس، بادام کوهی، بَنه، ارژن و کیکم بر میخوریم. همچنین باید به این نکته توجه کرد که فیروزآباد با توجه به شرایط آب و هوایی دارای جامعه گیاهی متنوعی بوده به طوری که پذیرای گونه های بسیاری از گیاهان چون چنار، بید، کاج، سرو، زبان گنجشک، مرکبات، توت، اکالیپتوس، ابریشم، ختمی، ارغوان، انواع جونی پروس، پیراکانتا، زرشک، انواع رز و … می باشد( مهندسان مشاور فرنهاد، 1375: 97).
در اراضی پایین دشت فیروزآباد گیاه

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   منبع پایان نامه با موضوعاستان گیلان، اوقات فراغت، آداب و رسوم، جدول داده
p

دیدگاهتان را بنویسید